De Armeense genocide

…  /  Nederland  /  Nederlandse pers  /  1924–1940  /  Kerk en staat in Turkije

Limburgs Dagblad, 18 maart 1924
Bron: Delpher

Kerk en staat in Turkije

DE VERDRIJVING DER PATRIARCHEN

Nu de mannen van Angora erin geslaagd zijn om het Khalifaat uit den uiteengroeienden regeeringsvorm (van sultan en khalief) uit te schakelen, leggen zij het erop aan, om ook de patriarchen en het grootrabbinaat uit Constantinopel te verdrijven. Volgens de "Times" zullen de republikeinsche regeerders bovengenoemde kerkelijke gezagshoofden overeenkomstig het op den sultan-khalief "succesvol toegepaste schema" er uit werken.

De Vali zelf heeft verklaard, dat het woord patriarchaat niet langer beteekenis heeft en "daarom natuurlijk zal onderdrukt worden".

De locale Grieksche pers merkt op, dat er geen analogie tusschen het patriarchaat en khalifaat bestaat en zij doet een beroep op het vredesverdrag van Lausanne.

De Turksche pers werpt daar tegen op dat de Turksche republiek nu geseculariseerd is, en dergelijke instellingen als bovengenoemd, maar moeten verdwijnen.

Onder het Ottomaansche emperium waren de onderdanen van den sultan in millets of confessioneele groepen verdeeld en de geestelijke hoofden hadden belangrijke administratieve functies. Onder de voornaamste hoofden waren de Latijnsche (katholieke) patriarch, de oecumeensehe patriarch door de Porte als het officieele hoofd der orthodoxe Christenen erkend, de Armeensche patriarch van Constantinopel het hoofd der Gregoriaansche Armeniërs (katholieken, door Gregorius Illuminator tot het ware geloof gebracht), de groot-rabbi hoofd der joden en de patriarch van Cicilië (katholieke), die te Constantinopel leeft.